Pia van der Molen: "Beeld Indië oorlog is te eenzijdig".

Pia van der Molen: "Beeld Indië oorlog is te eenzijdig".

Door Olof van Joolen  © 2016 De Telegraaf

Pia van der Molen vecht als dochter van een inmiddels overleden Indië-veteraan al jaren voor wat ze een ‘eerlijker historisch beeld’ noemt van wat er in de jaren direct na de Tweede Wereldoorlog in de voormalige kolonie is gebeurd. Ze deed dat onder meer door documentaires over het onderwerp te maken voor de EO en MAX. Ze is blij dat er een nieuw internationaal onderzoek komt.

Voor haar vader Pieter van der Molen was de verdediging van Nederlands-Indië iets dat hij deed uit vaderlandsliefde. Een plicht waartoe de huisvader van twee zich kort na de bevrijding van zijn eigen land toe geroepen voelde. Daarom meldde hij zich aan als vrijwilliger. Net als 20.000 anderen die, zoals het werd gepresenteerd, orde, rust en veiligheid gingen brengen.

De missie, die historisch zo controversieel zou blijken, bleef vader Van der Molen lang nadat hij in 1948 na de eerste politionele actie was thuisgekomen bezighouden. Op zijn sterfbed in 1992 vroeg hij nog aan zijn dochter: ‘Is er voor mij voldoende vergeving?’ Met die vraag in het achterhoofd maakte ze haar documentaire Vrijwillig voor het Vaderland. En daarmee werd Van der Molen de bloederige historie van het  zelfstandig wordende Indonesië ingetrokken.

“Natuurlijk zijn er zaken tijdens de politionele acties gebeurd die niet door de beugel kunnen. Dat hoor je ook niemand ontkennen. Mij ook niet”, zegt Van der Molen over de periode waarin ook haar vader actief was.

“Maar dat er eerder in de Bersiap-tijd 20.000 Nederlanders zijn gedood omdat ze Nederlands waren, daar hoor je niemand over. Vooral links Nederland wil het niet zien. Daardoor is het historisch beeld heel eenzijdig. De Nederlanders waren slecht. Punt. Dat steekt enorm.”

“De mensen die omkwamen tijdens de Bersiap hebben niet eens een monument of dag dat ze worden herdacht. Van duizenden is nooit iets teruggevonden. Spoorloos verdwenen. Er leven nog steeds hier mensen die al hun gezinsleden hebben verloren. Vader, moeder, broers en zussen. Gewoon de kop afgehakt. En niemand die het er meer over heeft.”

 

 

<< Terug naar het overzicht